Terug naar verhalen

Ons zoontje verdronk!

Ons zoontje verdronk!bij Algemene verhalen

Wat doe je als alle grond onder je voeten weggeslagen wordt?

shutterstock_64538236

Als het ergste gebeurt, wat je als moeder gebeuren kan? Het verliezen van je eigen kind, het angstscenario van iedere ouder, overkwam ons.

Na een jeugd met ups en downs had ik als jongvolwassene mijn leven aardig op de rit. Een boeiende baan bracht me zo’n beetje de hele wereld rond. Daarna trouwde ik met een schat van een boer. Ik kwam te wonen in een plattelandsdorpje in mijn geboortestreek. Ik had een leuke parttime baan, een lieve man en een prachtig huis. Het leven lachte me toe!

Ons zoontje verdronk

Ons eerste kindje werd geboren en we waren de koning te rijk… tot het moment dat ons zoontje verdronk in zijn badje, negen maanden jong. Ik was naar de telefoon gelopen in de kamer ernaast. Ineens drong het tot me door dat ik niets meer hoorde in de badkamer. Geen waarschuwing, geen ‘poeh, dat liep gelukkig goed af’ moment. Nee, het doek viel, weg onze jeugd, ons geluk.

Schuldgevoel door nalatigheid

Juist in dat jaar had ik God, waar ik altijd in had geloofd, op een andere manier leren kennen. Als een liefdevolle Vader die mij gemaakt had en genoot van het resultaat. Als een lieve Vriend die altijd aan mijn zijde was en als een Gids die me wijsheid gaf en me de juiste richting wees. Ik had de touwtjes van mijn leven aan Hem in handen gegeven. En toen dit…
Alles wankelde. En ik wist dat het mijn nalatigheid was.

Kan ik ooit nog een kind opvoeden?

Als ik terugkijk verbaas ik me erover hoe we samen deze tijd doorkwamen. Van mijn man overigens geen enkel verwijt, alleen maar steun. Maar hoe zou ik gereageerd hebben als het andersom was geweest? Ik vroeg me in die tijd vaak af of ik ooit nog een kind zou kunnen verzorgen en opvoeden. Ik zou er niet 24 uur per dag ‘bovenop’ kunnen zitten. Toen ik weer zwanger was kwam die vraag in volle hevigheid terug.

‘Jij doet je best, ik doe de rest’

Heb je wel eens van het woord ‘genade’ gehoord? Eén van de verklaringen in de dikke Van Dale is: ‘iets ontvangen waarop men niet de minste aanspraak kan maken’. Toen onze dochter geboren werd, kreeg ik alles wat ik nodig had om voor haar te zorgen. Rust in plaats van paniek en een overweldigend geluksgevoel. Het was alsof mijn hemelse Vader zei: ‘jij doet je best, Ik doe de rest’.

Gods vrede en rijkdom

Drie jaar later werd onze tweede dochter geboren. Ze kwam ter wereld met een open ruggetje (Spina bifida). Ik weet nog hoe boos één van mijn zussen was dat ons dit weer moest overkomen. En wij zelf? Voor ons bleef die vrede waar we met ons verstand niet bij konden. Deze dochter voldoet niet aan de verwachtingen van de maatschappij, maar voor ons is ze van onschatbare waarde. Ze heeft me geleerd om geduldig te zijn, ze is vindingrijk in het oplossen van problemen en ziet van (bijna) alles de zonnige zijde. Hierna kregen we nog twee zoontjes. Wat een rijkdom!

IMG_8366edit

Ons zoontje verdronk!