Terug naar verhalen

Martha en Maria

Martha en Mariabij Artikelen

Verhaal van twee zussen

BG-relaties-meidenrugtegenelkaar

Jezus was onderweg met zijn vrienden. Hij kwam in een dorp waar hij gastvrij werd ontvangen door een vrouw die Marta heette. Haar zus, Maria, ging naar Jezus zitten luisteren. Maar Marta werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten. Ze ging naar Jezus toe en zei: ‘Heer, kan het u niet schelen dat mijn zus mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.’ De Heer zei tegen haar: ‘Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Maar eigenlijk is er maar één ding nodig. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden afgenomen.’

Heer kan het u niet schelen??

Een zin die blijft haken als je het leest.
De Heer Jezus kwam op bezoek, nam een heel gevolg mee en bracht op deze manier heel wat drukte in het huis van Marta. Van haar was het huis, zij ontving de gasten, samen met haar zus, maar die deed niets. En de vraag die Marta stelt vind ik een zeer terechte vraag. Ik werk me ook te pletter en dan lopen dingen niet zoals ik dacht dat ze zouden lopen.
Geïrriteerd, boos en teleurgesteld! Vol van zelfrechtvaardiging, want ik ben zo goed en lekker bezig met de juiste dingen. En anderen doen dit niet.
De afgelopen weken kwam die vraag ook bij mij weer omhoog.

Kan het u niets schelen dat we ons helemaal te pletter werken om alle plannen die we toch van U hebben ontvangen werkelijkheid te laten worden? Zodat er mensen in Nederland bereikt worden met Uw goede nieuws. Kan het U dan niets schelen dat we moe zijn? Dat mensen ons niet begrijpen, dat we tegen grenzen aanlopen van menselijk kunnen, van financiën, van mogelijkheden, van ons eigen elastiek?

Herken je die vraag: Heer, kan het u niet schelen dat ik moe ben, ziek ben, zorgen heb, teleurgesteld ben…. Vul maar in.

Heer kan het u niet schelen dat mijn zuster mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.
Marta geeft in één zin twee anderen de schuld van haar situatie: de Heer en haar zus.
Let wel: haar zus zit er gewoon bij! Hoe gefrustreerd was Marta dat ze niet eens zelf tegen Maria kon zeggen op een vriendelijke toon: ‘Zou je me even willen helpen?’

En je gedachten van al die mensen die te eten moesten krijgen van Marta..? Och, de Heer had al eerder een wonder gedaan met broden en vissen. Denk je nu werkelijk dat Hij dat niet zou kunnen hebben oplossen?

Heer kan het u niets schelen dat hij/zij er een potje van maakt? Zeg hem beter te luisteren, niet zo eigenwijs te zijn.
Is het echt een oprechte vraag van je? Is het gesteld uit je eigen frustratie?
We weten toch wel beter hoop ik. We weten toch wel dat het de Heer wel degelijk iets kan schelen! Dat Hij wel degelijk weet wat speelt en wat we nodig hebben!
Wat is er gebeurd dat we die vraag stellen? Wat is er met mij gebeurd dat ik die vraag stel?

Teleurstelling?

Vertrouw ik God dan echt dat Hij voorziet of denk ik dat hem sommige dingen inderdaad niet kunnen schelen? Geloof ik eigenlijk niet dat de Hemelse Vader ervoor zal zorgen dat ik krijg wat ik nodig heb?
En dan geeft Jezus antwoord: Marta, Marta..
Gewoon zo liefdevol! Niet eens verwijtend, boos, ook geïrriteerd omdat zij Hem aanspreekt en gewoon met haar zus die naast haar zit kan communiceren. Je proeft zijn liefde eruit. En zoals altijd raakt Jezus onmiddellijk de kern:
Je bent zo bezorgd en je maakt je zo druk.

Ik weet dat je deze tekst, dit hele stuk  al zo vaak hebt gehoord, maar ik zou je willen vragen:
Ben je bezorgd? Maak je je druk om dingen? Ik wel, als ik eerlijk moet zijn, maak ik me wel zorgen. Dingen die bij Agapè spelen; ver boven mijn vermogen uitgaand, maar als ik zie wat het met Mark doet, maak ik me wel zorgen. Niet zozeer om Agapè dan, maar meer om Mark zelf. Alle dingen die ik zou willen doen, die ik zou moeten doen.. Met het verschuiven van de jaren verschuiven ook de zorgen merk ik. Sommige dingen vallen op zijn plek, dan krijg je zorgen om kinderen, gezondheid enz.

En dan lees ik in Lucas 12:22 Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘Om deze reden zeg ik tegen jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken.

Geloof je het echt?

Geloof je echt dat de Vader zorgt? Dat hij je zo waardevol vindt dat Hij ziet en verzorgt?

Dat zorgen maken is een symptoom van iets wat dieper zit. Zorgen en Druk is geen wortel, het is een vrucht van iets wat dieper zit.
Zou het kunnen zijn dat het  voortkomt uit het idee dat God zich er inderdaad niets van aantrekt. Van het idee dat je er dus alleen voor staat, dat je alles zelf moet doen en Hij van een afstand naar kijkt.
In de NBG staat: Gij maakt u bezorgd en druk over vele dingen, maar weinige zijn nodig of slechts een: Maria heeft het goede gekozen en dat zal van haar niet worden afgenomen.
Eigenlijk zegt de Heer: als je je dan druk of zorgen maakt, doe het dan om het goede: zorg dat je bij me zit en luistert, dat je eet, dat je drinkt..

Vers 31,32 : zoekt eerst het koninkrijk van God en de rest wordt toegevoegd.
Geloof je het echt?
Ik weet dat je het weet met je hoofd, met je verstand. Maar weet je het met je hart?  Het is allemaal wel bekend, maar is het ook echte realiteit in je leven? Leeft het in je hart?
God veroordeelt je hier niet om, gelukkig niet. Hij veroordeelt je niet meer, nooit meer. Maar Hij wil je wel naar de realiteit toebrengen. Hij wil zo graag dat het zakt van je hoofd naar je hart. Van weten naar leven.

Als je huis nog gedaan moet worden, als je je werk af moet maken, als je huiswerk af moet, als je nog dit, als je nog dat….
Kies het goede deel eerst. Eerst het koninkrijk van God. Het goede is: het enige echte beste deel! Zoek eerst het koninkrijk van God houdt in dat: je innerlijk, je ziel, je diepe ik floreert in gerechtigheid, vreugde en vrede. Lees Romeinen 14:6 maar.

Maria zat en luisterde naar Jezus’ woorden. Je kunt gewoonweg niet te kort komen  omdat je eerst het koninkrijk van God zoekt, het woord van God. Voedsel voor je ziel. We kunnen gewoon niet zonder.
Let wel, hiermee wil ik niet de druk op je leggen dat je perse Stille Tijd moet houden omdat dat hoort, uren moet lezen, studeren.

Een tijd geleden las ik een boekje wat hierover ging. Een man stond drie uur in de nacht op en ging dan een paar uur stille tijd houden, dat hield hij een paar maanden vol en toen eindelijk na zoveel maanden ontmoette hij de tegenwoordigheid van God in die momenten. Ik heb daar stevige vraagtekens bij. Toen ik het las waren de kinderen nog een stuk jonger en had ik nog regelmatig van die dramatische nachten. Rondwarend door het huis van bed naar bed. En dan drie uur in de nacht op staan… Dat zie ik meezlf echt niet doen!
Sowieso midden in de nacht op staan. Een nacht is gewoon om te slapen in het normale leven.. En ik geloof ook niet dat je van God dat eerst een paar maanden moet volhouden en dat Hij zich dan in zijn grote genade zich wil laten afdalen tot jouw kamertje waar je half zit te hallucineren van vermoeidheid…

Ik ken God als een Vader die er naar uitziet om gedurende de dag met mij op te trekken.
Ik verlang naar die diepe blijdschap in mijn leven, naar voedsel voor mijn innerlijke mens daar wordt mijn ziel blij van. Vreugde in je leven.
Hoe doet de Heer dat? Dat doet Hij door het woord van God op wat voor manier dan ook. Lees, luister, kijk, voel.. muziek, beelden, woorden, boeken, preken.
Je kunt veel spullen, bijbels, preken etc thuis hebben. We hebben volgens mij meer dan ooit. Maar maak je er ook gebruik van? Niet alleen voor je hoofd, voor het weten, maar echt om het tot je door te laten dringen, om het tot voedsel te laten zijn.

Geen tijd?

Als je denkt dat je geen tijd hebt om je innerlijk op deze manier te voeden, als je denkt dat je het voor dat te druk hebt, dat je tijd, mogelijkheden enz. te kort komt , geloof je eigenlijk niet dat waar is wat Jezus zei: zoek eerst het koninkrijk en al het andere zal je gegeven worden.
We hebben zo ongelofelijk veel en er zijn manieren zat om het tot je te nemen. Wees creatief daarin.
Knok daarvoor. Want dit is de echte geestelijke strijd die er is. Het eerste wat hij komt stelen is het Woord. Dat deed hij bij Jezus ook:

In Mattheus vraagt Satan: ‘Àls je de zoon van God bent….’  Hij twijfelt aan het zoonschap van  Jezus en het meest essentiële namelijk dat Hij de geliefde zoon is liet hij ook nog weg.

Waar dan ook, waar je ook bent, wat je ook doet: neem het woord tot je, via preken, Ipod, Ipad, muziek.. Maakt niet uit. Tijdens een film kijken en die verschrikkelijke reclames! Lees een paar verzen, neem het tot je.
Hij is constant bij je, in de auto, in huis. Praat tegen Hem! Deel met Hem! Hij ziet er naar uit, Hij verlangt ernaar.
Niet om je in een harnas te praten, in een star moeten. Maar een levende relatie.
Het gaat er niet om dat je zoveel uren leest per dag. Het gaat om een dynamische tijd met God waarin je weet dat je hem ontmoet hebt. Dat is het doel ervan.

We verlangen er allemaal naar dat we mooie dingen zien gebeuren in ons leven, om ons heen. Maar ooit wel eens erover nagedacht hoe het mogelijk was dat David naar Goliath durfde toe te stappen?
Ooit wel eens erover nagedacht dat David in het verborgene leeuwen en beren doodde? Niemand in het natuurlijke had dat gezien.
Veertig dagen en veertig nachten was Goliath daar en het volk was bang. De grootste man van Israel (Saul) was bang. Iedereen was bang. En dan komt David aangelopen, vers van zijn momenten met God. Psalmen makend, zingend, vechtend met beren en leeuwen. Hij wandelt vanuit de tegenwoordigheid van God.

Het volk vergeleek zichzelf met Goliath en was bang.
David vergeleek Goliath met God en was niet bang.

Hij was gewoon verontwaardigd dat God werd bespot.
Saul zei: ‘Ga en vertrouw op de Heer.’ Klinkt fijn, maar op het volgende moment: ‘Hier is de wapenuitrusting, trek hem aan’.
Hoe vertrouw je God? Een beetje dit en toch ook een beetje van jezelf?
Maar je moet toch ook gewoon je verstand gebruiken? Ja graag, blijven doen. Maar hou je ogen op de levende God.
En dat is het grote verschil en dat is wat we veel te weinig doen. Teveel aandacht voor onszelf, onze zorgen, onze drukte, onze verantwoordelijkheden en dan zien we dingen niet zitten. Ons falen, ons tekortschieten. Totaal niet interessant voor God.
Denk je nou werkelijk dat jouw drukte, jouw stress, jouw zorgen voor hem te groot zijn? Voor hem is het echt geen probleem, Hij zit er niet eens mee.

Maar.. Heer kan het u dan niet schelen dat…..? Als je dat echt denkt, heb je nog niet echt in de smiezen hoe God is, hoe Hij zorgt en verzorgt. Hoe kun je dat ontdekken? Ga naar hem toe, laat je vollopen met zijn persoon.
Het is niet voor niets dat Jezus zegt: ‘Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijt.’
Niet: ga naar bed, neem vakantie! Nee, kom bij Mij!

En ik doe daar niets aan af.
‘Ja maar op tijd naar bed gaan is ook verstandig en vakantie is ook goed’.
Dat zal allemaal wel, maar de echte diepe vermoeidheid die wij soms hebben kan alleen maar opgelost worden door Jezus. Anders zijn we lichamelijk uitgerust, kunnen weer een tandje harder lopen en zijn weer doodop.
Het is een proces wat we dagelijks nodig hebben. Bij Hem komen, zitten, luisteren, genieten.
Maria ging zitten en luisterde..

Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken…
Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft.

Een schaap die lammetjes heeft, maakt zich niet druk of er wel genoeg melk voor de lammetjes is. Het enige wat het schaap doet is: eten, eten, eten en eten.
Het enige wat wij hoeven te doen is: drinken, drinken, drinken en drinken. Dan zullen rivieren van levend wat uit ons stromen. Rivieren zijn niet privé. Ze zijn publiek, iedereen kan er bij , iedereen kan ervan drinken.
Onze zorg is: drink! En dan zullen we voor anderen ook tot zegen zijn.
Maria zat en luisterde en het wordt haar niet afgenomen. Door niemand!

Martha en Maria