Terug naar het reflecties overzicht

Nooit ziek geweestbij Boeken

Nooit ziek geweest. Geschreven door Nico Dijkshoorn. ‘Wat heel bijzonder is, zuster, is dat ik nooit ziek ben geweest. Nooit. Nooit ziek geweest. Andere mensen om ons heen, vrienden, je hoort niet anders, maar ik vind dat waanzin.’ Klaas zit in een verzorgingstehuis. Zijn zoon zit naast hem, zwijgend. De losgezongen zinnen van de vader roepen herinneringen op aan woeste verjaardagsfeesten van vroeger, aan vakanties met veel gelach en ruzie, aan een moeder die altijd volgde – en een vader die er ondanks zijn permanente aanwezigheid nooit echt was. Met mededogen en de kracht van een vuistslag beschrijft Dijkshoorn hoe de familie zich schikt naar de nukken van zijn vader.

Hilarisch grappig en verdrietig schrijnend. Heel zijn leven walst de vader van Nico over de gevoelens en belevingswereld van Nico heen. Schrijnend is de onmacht van Nico om contact te krijgen. De frustratie van oppervlakkigheid! Grenzeloos egocentrisme. Klaas overschreeuwt zijn onzekerheid, praat alleen over onderwerpen die hij kent en snapt. Anders negeert hij het gesprek en begint dan dwars door alles heen een ander gesprek. En als hij zijn zin niet krijgt, gaat hij mokken. Hij is altijd overal het beste in, weet alles het beste, is de beste vriend van iedereen. Zoekt continu bevestiging. Doodvermoeiend…

  • Hoe is jouw vader (geweest)? Herken je facetten van wat Nico beschrijft? Hoe is of was jullie relatie?
  • Nico beschrijft heel openhartig over zijn behoefte aan bevestiging, ook als volwassene nog. Dapper om zo kwetsbaar te zijn! Hoe ervaar jij dat in jouw leven? Hoe zoek jij naar bevestiging? Wordt die behoefte vervuld door mensen om je heen? Waar zou je op een andere manier bevestiging kunnen krijgen?
  • Accepteer jij gedrag van mensen om je heen wat eigenlijk onacceptabel is maar waar je niets van durft te zeggen? Hoe zou je daar anders mee om kunnen gaan?
  • Uiteindelijk wordt Klaas dement. De moeder van Nico, Nel, vindt het moeilijk om daar liefdevol op te reageren. Dan komt er veel opgekropt verdriet, onmacht, bitterheid en boosheid uit. Heel verdrietig, heel begrijpelijk. Ervaar jij opgekropte emoties in je leven over oneerlijke processen of situaties veroorzaakt door personen die dichtbij staan? Hoe ga je daar mee om?

Mocht je hier verder over door willen praten, neem dan contact met ons op, wij helpen je graag verder!

contactformulier

Nooit ziek geweest