Terug naar het blogoverzicht

Blogs

Naar de kerk zonder make-up

28 juni 2016

Gisteren zou ik zonder make-up naar de kerk gaan. Ik moest spreken en vond het wel een mooie uitdaging voor mezelf. Ik schrijf een boekje en leg de uitdaging om uit je comfort zone te stappen aan de lezer voor. Natuurlijk kan ik niet aan anderen vragen zo’n ongemakkelijk moment aan te gaan en dan zelf dit niet doen. Goede voornemens genoeg, totdat ik op zaterdag een ongelofelijk drukke dag had, moeizaam in slaap viel en onrustig sliep. De volgende dag stond ik op, nam een lange douche en staarde een tijdje in de spiegel. Met dat hoofd moest ik de kansel op! Ik zag het niet zitten om dit zonder mijn gebruikelijke mascara en oogpotloodlijntje te doen. Ik zwichtte en deed toch mijn make-up op. Eerlijk is eerlijk: ik durfde niet.

Vandaag kreeg ik tot mijn grote vermaak een appje van mijn man met een foto van hemzelf erin: ‘Wat ben ik vandaag vergeten?’ Op de foto een bos haar die er toch kaal uitzag. Gel, hij was zijn gel vergeten! Net zo belangrijk als mijn mascara! De eerste de beste collega die zijn kamer in kwam had het uitgeroepen: ‘Zo, ben jij vandaag je gel vergeten?’ Niet echt bevorderlijk voor zijn humeur.

Hij moest vanavond weg naar een vergadering, met perfect kapsel natuurlijk. Ik zal vanavond eens vragen wat het met hem deed. Of hij zich onzekerder voelde, of dat het eigenlijk toch niet echt uitmaakte.

“Ja, ik voelde me stukken onzekerder. Ik heb de hele dag tegen mezelf gezegd dat het anderen nauwelijks opvalt. Dat is ook zo, want uiteindelijk bleef het bij die ene collega. Maar ik was blij toen ik weer thuis was en m’n haar weer kon fatsoeneren.”

Naar de kerk zonder make-up