Terug naar het blogoverzicht

Blogs

Burenleed..?

18 juli 2017

Misschien raar, maar het is wel waar: bijna iedereen die voor het eerst bij ons komt en uit het raam kijkt, maakt een opmerking over de tuinen van de buren. Meestal in de trant van: “Nou, de buren mogen ook wel eens iets aan de tuin doen!” Onze woonkamer is op de eerste verdieping, dus je hebt goed zicht op de aangrenzende percelen…

Onze buren aan de ene kant hebben drie hondjes; van die kleine, rappe beestjes die je makkelijk over het hoofd ziet. Eén van de hondjes houdt ervan zich door de dag heen te blaffen…

Aan de andere kant wonen twee broers. Regelmatig komen er vrienden over de vloer en hebben ze veel plezier, maar ze hebben ook luidruchtige strubbelingen onderling…

Zomaar een aantal voorbeelden uit ons dagelijks leven waar mensen zich aan kunnen ergeren; waar ik me een aantal jaren geleden aan ergerde. Intussen heb ik dat niet meer zo. Natuurlijk, als het stil is in huis en het hondje leeft zich uit, denk ik soms wel dat hij best mag ophouden. En ik schrik wel eens op als de jongens een uitbarsting hebben. Ik verbaas me af en toe over de rommel die op hun oprit ligt en regelmatig op straat terecht komt. Of dat ik op een mooie lentedag de balkondeur moet dichtdoen, omdat er een sigarettenwalm de kamer binnenwaait…

Nu kan ik op hoge poten bij hen aanbellen en ze hierop aanspreken, maar ik kan er ook voor kiezen geen oordeel te hebben. Om deze mensen te zien door de ogen van God als geliefde mensen; door Hem gewild en gemaakt. En vanuit die visie proberen een relatie met hen op te bouwen en te zoeken naar hoe we goede buren voor elkaar kunnen zijn.
Dat vraagt van mij een andere manier van denken en daarbij ook moed om uit mijn comfortzone te stappen. Het is geen makkelijke keuze om hiermee aan de slag te gaan, merk ik. Het is een proces dat tijd en geduld vraagt en ook met vallen en opstaan gaat. Tegelijk ervaar ik rust vanbinnen. Dat bevestigt me hoe we hier in de straat en wijk aanwezig kunnen zijn voor de mensen om ons heen.
En ach….de hondjes zijn schattig om te zien; ik vind het waardevol dat de jongens een vriendengroep hebben waarmee ze optrekken en die rommel past met gemak in onze afvalbak.

Burenleed..?